वेदमनूच्या- ऽचार्योन्तेवासिन-म॑नुशा॒स्ति ॥ सत्यं॒ ॅवद । धर्मं॒ चर ॥ स्वाद्ध्याया᳚न्मा प्र॒मदः । आचार्याय प्रियं धनमाहृत्य प्रजातन्तुं मा व्य॑वच्छे॒थ्सीः । सत्यान्न प्रम॑दित॒व्यं । धर्मान्न प्रम॑दित॒व्यं । कुशलान्न प्रम॑दित॒व्यं । भूत्यै न प्रम॑दित॒व्यं । स्वाद्ध्याय प्रवचनाभ्यां न प्रम॑दित॒व्यं

देवपितृकार्याभ्यां न प्रम॑दित॒व्यं ॥ मातृ॑देवो॒ भव । पितृ॑देवो॒ भव । आचार्य॑ देवो॒ भव । अतिथि॑देवो॒ भव ॥ यान्यनवद्यानि॑ कर्मा॒णि । तानि सेवि॑तव्या॒नि । नो इ॑तरा॒णि ॥ यान्यस्माकꣳ सुच॑रिता॒नि । तानि त्वयो॑पास्या॒नि

नो इ॑तरा॒णि ॥ ये के चास्म-च्छ्रेयाꣳ॑सो ब्रा॒ह्मणाः । तेषां त्वयाऽऽसने न प्रश्व॑सित॒व्यं ॥ श्रद्ध॑या दे॒यं । अश्रद्ध॑याऽदे॒यं । श्रि॑या दे॒यं । ह्रि॑या दे॒यं । भि॑या दे॒यं । सम्ॅवि॑दा दे॒यं ॥ अथ यदि ते कर्मविचिकिथ्सा वा वृत्त विचिकि॑थ्सा वा॒ स्यात्

ये तत्र ब्राह्मणाः᳚ सम्म॒र॒.शिनः । युक्ता॑ आयु॒क्ताः । अलूक्षा॑ धर्म॑कामाः॒ स्युः । यथा ते॑ तत्र॑ वर्ते॒रन्न् । तथा तत्र॑ वर्ते॒थाः ॥ अथाभ्या᳚ख्याते॒षु । ये तत्र ब्राह्मणाः᳚ सम्म॒र्॒.शिनः । युक्ता॑ आयु॒क्ताः । अलूक्षा॑ धर्म॑ कामाः॒ स्युः । यथा ते॑ तेषु॑ वर्ते॒रन्न् ( )

तथा तेषु॑ वर्ते॒थाः ॥ एष॑ आदे॒शः । एष उ॑पदे॒शः । एषा वे॑दोप॒निषत् । एतद॑नुशा॒सनं । एव मुपा॑सित॒व्यं । एव मुचैत॑दुपा॒स्यं ।