उत्ते॑ तभ्नोमि पृथि॒वीम् त्वत्परी॒मम् ॅलो॒कम् नि॒दध॒न्मो अ॒हꣳ रि॑षम् । ए॒ताꣳ स्थूणा᳚म् पि॒तरो॑ धारयन्तु॒ तेऽत्रा॑ य॒मः साद॑नात्ते मिनोतु ॥ उप॑सर्प मा॒तर॒म् भूमि॑मे॒ता-मु॑रु॒व्यच॑सम् पृथि॒वीꣳ सु॒शेवा᳚म् । ऊर्ण॑म्रदा युव॒तिर् दक्षि॑णावत्ये॒षा त्वा॑ पातु॒ निर्.ऋ॑त्या उ॒पस्थे᳚ ॥ उच्छ्म॑ञ्चस्व पृथिवि॒ मा विबा॑धिथाः सूपाय॒नाऽस्मै॑ भव सूपवञ्च॒ना । मा॒ता पु॒त्रम् ॅयथा॑ सि॒चाऽभ्ये॑नम् भूमि वृणु ॥ उ॒च्छ्मञ्च॑माना पृथि॒वी हि तिष्ठ॑सि स॒हस्र॒म्मित॒ उप॒ हि श्रय॑न्ताम् । ते गृ॒हासो॑ मधु॒श्चुतो॒ विश्वाहा᳚स्मै शर॒णाः स॒न्त्वत्र॑ ॥ एणी᳚र्द्धा॒ना हरि॑णी॒रर्जु॑नीः सन्तु धे॒नवः॑ । तिल॑वथ्सा॒ ऊर्ज॑मस्मै॒ दुहा॑ना॒ विश्वाहा॑ स॒न्त्वन॑पस्फुरन्तीः ।

ए॒षा ते॑ यम॒साद॑ने स्व॒धा निधी॑यते गृ॒हे । अक्षि॑ति॒र्नाम॑ ते असौ ॥ इ॒दम् पि॒तृभ्यः॒ प्रभ॑रेम ब॒र्॒.हिर् दे॒वेभ्यो॒ जीव॑न्त॒ उत्त॑रम् भरेम । तत्त्व॑मारो॒हासो॒ मेघ्यो॒ भव॑म् ॅय॒मेन॒ त्वम् ॅय॒म्या॑ सम्ॅविदा॒नः ॥ मा त्वा॑ वृ॒क्षौ संबा॑धिष्टा॒म् मा मा॒ता पृ॑थिवि॒ त्वम् । पि॒तॄन्. हि यत्र॒ गच्छा॒स्येधा॑सम् ॅयम॒राज्ये᳚ ॥ मा त्वा॑ वृ॒क्षौ संबा॑धेथा॒म् मा मा॒ता पृ॑थि॒वी म॒ही । वै॒व॒स्व॒तꣳ हि गच्छा॑सि यम॒राज्ये॒ विरा॑जसि ॥ न॒ळम् प्ल॒वमारो॑है॒तम् न॒ळेन॑ प॒थोऽन्वि॑हि । स त्व॑म् न॒ळप्ल॑वो भू॒त्वा॒ सन्त॑र॒ प्रत॒रोत्त॑र ।

स॒वि॒तैतानि॒ शरी॑राणि पृथि॒व्यै मा॒तुरु॒पस्थ॒ आद॑धे । तेभ्यः॑ पृथिवि॒ शम् भ॑व ॥ षड्ढो॑ता॒ सूर्य॑म् ते॒ चक्षु॑र् गच्छतु॒ वात॑मा॒त्मा द्याम् च॒ गच्छ॑ पृथि॒वीम् च॒ धर्म॑णा । अ॒पो वा॑ गच्छ॒ यदि॒ तत्र॑ ते हि॒तमोष॑धीषु॒ प्रति॑तिष्ठा॒ शरी॑रैः ॥ पर॑म् मृत्यो॒ अनु॒ परे॑हि॒ पन्था॒म् ॅयस्ते॒ स्व इत॑रो देव॒याना᳚त् । चक्षु॑ष्मते शृण्व॒ते ते᳚ ब्रवीमि॒ मा नः॑ प्र॒जाꣳ री॑रिषो॒ मोत वी॒रान् ॥ शम् ॅवातः॒ शꣳ हि ते॒ घृणिः॒ शमु॑ ते स॒न्त्वोष॑धीः । कल्प॑न्ताम् मे॒ दिशः॑ श॒ग्माः ॥ पृ॒थि॒व्यास्त्वा॑ लो॒के सा॑दयाम्य॒मुष्य॒ शर्मा॑सि पि॒तरो॑ दे॒वाता᳚ ( ) । प्र॒जाप॑तिस्त्वा सादयतु॒ तया॑ दे॒वत॑या ॥ अ॒न्तरि॑क्षस्य त्वा दि॒वस्त्वा॑ दि॒शाम् त्वा॒ नाक॑स्य त्वा पृ॒ष्ठे ब्र॒द्ध्नस्य॑ त्वा वि॒ष्टपे॑ सादयाम्य॒मुष्य॒ शर्मा॑सि पि॒तरो॑ दे॒वता᳚ । प्र॒जाप॑तिस्त्वा सादयतु॒ तया॑ दे॒वत॑या ।