समि॑द्धो अ॒द्य मनु॑षो दुरो॒णे । दे॒वो दे॒वान्. य॑जसि जातवेदः । आ च॒ वह॑ मित्रमह-श्चिकि॒त्वान् । त्वं दू॒तः क॒विर॑सि॒ प्रचे॑ताः ॥ तनू॑नपात्प॒थ ऋ॒तस्य॒ यानान्॑ । मद्ध्वा॑ सम॒ञ्जन्थ् स्व॑दया सुजिह्व । मन्मा॑नि धी॒भिरु॒त य॒ज्ञ्मृ॒न्धन्न् । दे॒व॒त्रा च॑ कृणुह्यद्ध्व॒रं नः॑ ॥ नरा॒शꣳस॑स्य महि॒मान॑मेषाम् । उप॑स्तोषाम यज॒तस्य॑ य॒ज्ञिः

ते सु॒क्रत॑वः॒ शुच॑यो धिय॒धांः । स्वद॑न्तु दे॒वा उ॒भया॑नि ह॒व्या ॥ आ॒जुह्वा॑न॒ ईड्यो॒ वन्द्य॑श्च । आया᳚ह्यग्ने॒ वसु॑भिः स॒जोषाः᳚ । त्वं दे॒वाना॑मसि यह्व॒ होता᳚ । स ए॑नान्. यक्षीषि॒तो यजी॑यान् ॥ प्रा॒चीनं॑ ब॒र्॒.हिः प्र॒दिशा॑ पृथि॒व्याः । वस्तो॑र॒स्या वृ॑ज्यते॒ अग्रे॒ अह्ना᳚म् । व्यु॑ प्रथते वित॒रं ॅवरी॑यः । दे॒वेभ्यो॒ अदि॑तये स्यो॒नम् ।

व्यच॑स्वतीरुर्वि॒या विश्र॑यन्ताम् । पति॑भ्यो॒ नजन॑यः॒ शुम्भ॑मानाः । देवी᳚र्द्वारो बृहतीर्-विश्वमिन्वाः । दे॒वेभ्यो॑ भवथ सुप्राय॒णाः ॥ आ सु॒ष्वय॑न्ती यज॒ते उपा॑के । उ॒षासा॒नक्ता॑ सदतां॒ नि योनौ᳚ । दि॒व्ये योष॑णे बृह॒ती सु॑रु॒क्मे । अधि॒ श्रियꣳ॑ शुक्र॒पिशं॒ दधा॑ने ॥ दैव्या॒ होता॑रा प्रथ॒मा सु॒वाचा᳚ । मिमा॑ना य॒ज्ञ्ं मनु॑षो॒ यज॑द्ध्यै

प्र॒चो॒दय॑न्ता वि॒दथे॑षु का॒रू । प्रा॒चीनं॒ ज्योतिः॑ प्र॒दिशा॑ दि॒शन्ता᳚ ॥ आनो॑ य॒ज्ञ्ं भार॑ती॒ तूय॑मेतु । इडा॑ मनु॒ष्वदि॒ह चे॒तय॑न्ती । ति॒स्रो दे॒वीर्-ब॒र्॒.हिरेदꣳ स्यो॒नम् । सर॑स्वती॒ स्वप॑सः सदन्तु ॥ य इ॒मे द्यावा॑पृथि॒वी जनि॑त्री । रू॒पैरपिꣳ॑श॒द्-भुव॑नानि॒ विश्वा᳚ । तम॒द्य हो॑तरिषि॒तो यजी॑यान् । दे॒वं त्वष्टा॑रमि॒ह य॑क्षि वि॒द्वान् ( ) ।

उ॒पाव॑सृज॒त्-त्मन्या॑ सम॒ञ्जन्न् । दे॒वानां॒ पाथ॑ ऋतु॒था ह॒वीꣳषि॑ । वन॒स्पतिः॑ शमि॒ता दे॒वो अ॒ग्निः । स्वद॑न्तु ह॒व्यं मधु॑ना घृ॒तेन॑ ॥ स॒द्यो जा॒तो व्य॑मिमीत य॒ज्ञ्म् । अ॒ग्निर्-दे॒वाना॑-मभवत्-पुरो॒गाः । अ॒स्य होतुः॑ प्र॒दिश्यृ॒तस्य॑ वा॒चि । स्वाहा॑कृतꣳ ह॒विर॑दन्तु दे॒वाः ।