पञ्चशत् 1 #
अ॒द्भ्यः स्वाहा॒ वह॑न्तीभ्यः॒ स्वाहा॑ परि॒वह॑न्तीभ्यः॒ स्वाहा॑ सम॒न्तं ॅवह॑न्तीभ्यः॒ स्वाहा॒ शीघ्रं॒ ॅवह॑न्तीभ्यः॒ स्वाहा॒ शीभं॒ ॅवह॑न्तीभ्यः॒ स्वाहो॒ग्रं ॅवह॑न्तीभ्यः॒ स्वाहा॑ भी॒मं ॅवह॑न्तीभ्यः॒ स्वाहाऽम्भो᳚भ्यः॒ स्वाहा॒ नभो᳚भ्यः॒ स्वाहा॒ महो᳚भ्यः॒ स्वाहा॒ सर्व॑स्मै॒ स्वाहा᳚ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अ॒द्भ्य इत्य॑त् - भ्यः । स्वाहा᳚ । वह॑न्तीभ्यः । स्वाहा᳚ । प॒रि॒वह॑न्तीभ्य॒ इति॑ परि - वह॑न्तीभ्यः । स्वाहा᳚ । स॒म॒न्तमिति॑ सं-अ॒न्तम् । वह॑न्तीभ्यः । स्वाहा᳚ । शीघ्र᳚म् । वह॑न्तीभ्यः । स्वाहा᳚ । शीभ᳚म् । वह॑न्तीभ्यः । स्वाहा᳚ । उ॒ग्रम् । वह॑न्तीभ्यः । स्वाहा᳚ । भी॒मम् । वह॑न्तीभ्यः । स्वाहा᳚ । अम्भो᳚भ्य॒ इत्यम्भः॑-भ्यः॒ । स्वाहा᳚ । नभो᳚भ्य॒ इति॒ नभः॑ - भ्यः॒ । स्वाहा᳚ । महो᳚भ्य॒ इति॒ महः॑ - भ्यः॒ । स्वाहा᳚ । सर्व॑स्मै । स्वाहा᳚ ॥
भट्टभास्करभाष्यम् (Bhatta Bhaskara Commentary)
1 पुनरपि तत्रैवापां हौमाः - अद्भ्यस्स्वाहेत्यादि ॥ अद्भ्यः सामान्याभिधानं विशेषान्वक्ष्यामीति । 'ऊडिदम्' इति विभक्तेरुदात्तत्वम् । वहन्त्यः । परिवहन्त्यः मण्डलं भ्रमयन्त्यः । कूलं भित्वाऽतिनिष्पतन्त्य इत्यन्ये । समन्तं वहन्त्यः कूले अतिलङ्घ्य पर्वतो गच्छन्त्यः । शीघ्रं द्रुतं यथा कूले निपतिते भवतः तथा । शीभं शोभनं कूलाबाधेन । उग्रं उद्गूर्णं मेघपटलसंछन्नम् । भीमं भीतिहेतुजननं कृष्यमाणकूलपादपं महासत्त्वम् । अम्भांसि अस्मिन् लोके भवाः आपः 'अयं वै लोकोम्भांसि' इति ब्राह्मणम् । नभांसि आन्तरिक्ष्याः । महांसि अमुष्मिन्लोके भवाः । सर्वस्मै जलमात्राय ॥
इति सप्तमे चतुर्थे चतुर्दशोनुवाकः